




|
Jassentechniek voor Dieren
Inleiding De Jassentechniek werd in 2002 ontwikkeld door Hans de Waard en is het beste te omschrijven als een holistische energetische behandelmethode, die in staat is in één keer alle ballast (lees jassen) weg te halen uit ons fysieke én energetische lichaam. Hans omschrijft ons lichaam als een kapstok, waaraan overtuigingen, angsten, vooroordelen, dromen en karma zijn blijven hangen. Als je teveel van deze ‘jassen’ aan een kapstok hangt, zie je de kapstok niet meer. En dat is precies wat wij met ons lichaam hebben gedaan. We kunnen onszelf niet meer zien; weten niet meer wie we zijn.
Hebben dieren ook jassen? Van nature niet. Een dier kent weliswaar angsten, maar deze angsten zijn slechts een onderdeel van hun overlevingsdrang. Door instinct vlucht een prooidier voor een roofdier. Deze angsten worden geheel op natuurlijke wijze overgedragen van de ene generatie op de andere. Dieren hebben ook geen last van karma, zoals wij dat kennen. De uitdrukkingen ‘wie goed doet, goed ontmoet’ of ‘boontje komt om zijn loontje’ slaan niet op dieren uit de natuur.
Hoe komt het dan, dat dieren gedragsproblemen hebben? Waarom zijn sommige honden schrikachtig, onbetrouwbaar, angstig of zelfs vals? Vanaf het moment dat wij ons zijn gaan ‘bemoeien’, hoe goed bedoeld ook, met de natuur en haar dieren, hebben wij een hele duidelijke stempel gedrukt op onze hele omgeving. Vele dieren zijn gedomesticeerd voor verschillende doeleinden en uit hun natuurlijke omgeving gehaald.
Hoe gaat dit dan in zijn werk? We leven in een turbulente wereld. Alles gaat snel of sneller, er is nog maar zo weinig tijd voor elkaar of onze omgeving. Hierdoor zijn allerlei emoties als irritaties, stress, spanning en boosheid de boventoon gaan voeren. Dit werkt niet alleen onderling door onder de mensen, maar we projecteren dit ook op onze dieren. Dieren zijn zeer gevoelige wezens, die goed in staat zijn om onze emoties aan te voelen. Sommige huisdieren hebben zo’n band met hun baas dat ze zelfs in staat zijn om ziektes over te nemen. Een paard in een manege bijvoorbeeld krijgt gedurende de dag verschillende mensen op zijn of haar rug. Deze mensen zijn vaak na een dag vol stress blij om er even tussen uit te gaan. Als ze van het dier afstappen zijn ze weer lekker opgeladen; maar het paard heeft ondertussen wel de negatieve energie over genomen en dit meerdere malen op een dag! U kunt zich misschien voorstellen hoe een paard zich na zo’n dag voelt.
We kennen allemaal wel het moment dat we bijvoorbeeld verdriet te verwerken hebben. Hoe vaak gebeurt het niet dat uw hond of kat u komt troosten? Ze voelen deze emotie aan en proberen er alles aan te doen om dit gevoel bij hun geliefde baas weg te nemen. Dieren worden niet voor niets door velen gezien als een spiegel van onze eigen ziel….
Onbedoeld en onbewust zijn we in staat om bij onze huisdieren flink wat verwarring te kweken. Ik zal dit aan de hand van wat voorbeelden proberen uit te leggen. Als mens communiceren wij onderling door middel van spraak. Daarnaast echter denken we ook in beelden. Probeert u voor de aardigheid maar eens níet aan een groene appel te denken! Dit doen we ook bij onze dieren. U kent het volgende voorbeeld vast wel. U heeft haast, maar de hond moet nog wel even uit. Omdat u wat langer wegblijft, wilt u hem toch even flink laten rennen. In het bos aangekomen, denkt u vlak voor u de hond van de lijn doet: ‘als hij nu maar niet achter een konijn aangaat’…… en tegelijkertijd zend u een beeld uit van de hond die achter een konijn aanrent. U klikt hem los en zoef…. weg is hij. Hij is toch wel erg benieuwd waar dat konijn is gebleven! Eén ding is zeker; u komt te laat voor uw afspraak. Of u vertelt de hond dat hij absoluut niets stuk mag maken terwijl u wegbent, ondertussen het beeld projecterend van uw trouwe huisgenoot die een kussen aan flarden scheurt. Als u thuis komt, kunt u ongeveer raden wat er gebeurd is. En hij heeft toch écht gedaan wat u van hem vroeg! Nu zijn dit wat onschuldige voorbeelden. Maar wat denkt u dat er gebeurt als u met de hond aangelijnd buiten loopt en u ziet hem in gedachten al een andere hond (of erger een mens) achterna rennen en vervolgens bijten? Het vergt wat doorzettingsvermogen, maar het wordt voor uw trouwe huisgenoot een stuk duidelijker als u een positief beeld in u opneemt. In het eerste voorbeeld denkt u dus niet aan een wegrennend konijntje, maar ziet u de hond in gedachten thuis lekker zijn bak leegeten. In het tweede voorbeeld ziet u de hond geen kussen verscheuren, maar ligt hij lekker te snurken in zijn mand. In het laatste geval is het belangrijk uw hond vertrouwen mee te geven en hem vrolijk langs die andere hond of de persoon te zien lopen. Ook dan zal hij doen wat u van hem verwacht.
Nu terug naar de jassen. Dieren kunnen dus wel degelijk door ons gecreëerde jassen hebben. Door het uittrekken van deze jassen, kunnen de dieren weer beter in hun vel komen te zitten. Ze worden vaak vrijer, vrolijker, speelser of juist rustiger. Hun vertrouwen groeit weer en we zien zelfs de communicatie tussen verzorger en dier beter worden. Sommige dieren reageren meteen heel positief, voor anderen gaat het in fases als in een soort overgangsperiode.
Hoe dan ook: het is een proces wat tijd nodig heeft, waarbij een positieve houding van de verzorger van groot belang is. De Jassentechniek werkt voor eigenlijk alle dieren, of het nu gaat om uw hond, kat, paard, kip of koe. Als we het in dit verhaal even houden op de hond of kat, kunt u bijvoorbeeld denken aan een asieldier, een dier met een traumatisch verleden, of als het te vroeg bij de moeder is weggehaald. Indien u een probleem ervaart met uw huisdier kunt u contact met mij opnemen. We gaan dan eerst uitvoerig in op de klacht(en) en mogelijkheden. Vervolgens spreken we het moment af dat de jassen uitgaan. Bij kleine huisdieren gebeurt dit op afstand, zodat het dier in zijn of haar vertrouwde omgeving kan blijven. Dit doet niets af aan de kwaliteit van de behandeling.
Nazorg Na deze behandeling houdt het natuurlijk niet op; dan begint het vaak pas! U gaat diverse veranderingen zien bij het dier, zowel klein als groot en ook van uzelf wordt het één en ander verwacht. Een positieve instelling naar uw huisgenoot toe is nu heel belangrijk. Na 4 weken volgt de 2e behandeling.
Kosten Het consult voor het uittrekken van de jassen bedraagt € 62,50. Hierbij inbegrepen is: · Gesprek vooraf over de klachten · Op een afgesproken tijdstip de behandeling. Dit zal ongeveer een uur in beslag nemen · Verslag van mijn bevindingen achteraf · Nazorg waar nodig met uitleg over hoe om te gaan met de nieuwe situatie · Een tweede behandeling na 4 weken
Tijdens de behandeling blijkt vaak dat een ondersteuning nodig is met Bach Bloesemremedies. Zeker tijdens de positieve opbouw die volgt na het ontdoen van de jassen, is dit een welkome aanvulling. Heeft uw dier bachremedies nodig komen er 10 euro aan kosten bij. Dit is inclusief benodigde remedies en verzendkosten en u krijgt dit per omgaande per post opgestuurd.
Wilt u de remedies liever zelf regelen, kan dit uiteraard ook. Ik geef u dan door welke remedies nodig zijn. Het is geenszins de bedoeling om met deze techniek een dierenarts behandeling te vervangen, maar kan dienen als aanvulling.
En Uzelf? Maar al te vaak zien we dat achter een gevoelig dier ook een gevoelige baas zit. Ook wij (of misschien wel júist wij) zijn belast met het nodige, zoals trauma’s, verdriet, angsten, overtuigingen, en natuurlijk niet te vergeten stress… Naast de dieren behandel ik ook mensen met de Jassentechniek. Hoe zou het zijn om ook uw eigen ballast achter u te laten? We leven momenteel in een tijd dat het mag… we mogen onze ballast werkelijk loslaten. U zult meer ruimte gaan ervaren, fitter worden en u krijgt meer duidelijkheid in uw eigen toekomst. En niet te vergeten; de band met uw huisdier wordt hechter. Nieuwsgierig geworden? Neem dan contact met mij op voor informatie of het maken van een afspraak.
Contact Indien u vragen heeft, kunt u gerust contact met mij opnemen, zowel telefonisch als via mail.
Sonja Huisman 0592-243666 Borgerderstraat 1 06-27533676 9449 PA Nooitgedacht nieuwedieren@hetnet.nl
|






|
Jassentechniek® |
|
NEFRA |
|
Jassentechniek therapeut voor Dieren: Sonja |
|
De volgende jassentechniek therapeuten zijn verbonden aan NEFRA:
Sonja Huisman Aïsha Huisman Ed Huisman
|
|
Aangeschoten Buizerd op het mooie Lesbos
Deze werd zwaargewond binnengebracht bij het Wildlife Hospital. Er was op hem geschoten, ondanks dat het jachtseizoen allang voorbij was en een van zijn vleugels was gebroken. Tijdens mijn sessie liet de buizerd me zien dat hij onder zijn vleugel een schotwond had opgelopen. Toen ik dit doorgaf aan Joris, liet hij me op een tekening van een buizerd zien dat het exact de plek was waar de wond zich bevond! Zijn verwondingen werden verzorgd en hij genas voorspoedig; echter… door de vermoedelijke klap van grote hoogte waarmee hij uit de lucht was gevallen, had hij zichtbaar hersenletsel opgelopen. Dit uitte zich in het achterovervallen van zijn kop. Hij leek totaal geen controle te hebben over zijn nekspieren, waarbij zijn kop voortdurend op zijn rug belandde. Hij zou in principe moeten kunnen vliegen, maar omdat zijn kop meer op zijn rug lag dan rechtop stond, lukte dat niet. Het gevolg was dat hij dus niet uitgezet kon worden in het wild. Na een paar maanden kon hij wel bij de andere buizerds in de grote voliére en wonder boven wonder kon hij zelf eten en zat zelfs, zij het wat onhandig, op een onderste tak. Ik heb hem behandeld met de Jassentechniek en tijdens mijn behandeling gebeurde het volgende beschreven door Joris: Maar het mooiste is toch wel dat deze Buizerd op dit moment met z'n kopje minder sterk achterover helt en verbaasder om zich heen zit te kijken. Net alsof hij de lucht meer waarneemt. Hij houdt zelfs z'n kop af en toe gewoon overeind en ziet er dan dus als een normale Buizerd uit!
Na 2 weken is er een zichtbare verbetering vergeleken bij de oude toestand. Hij poetst inmiddels zelf weer zijn veren en zijn kop valt minder vaak achterover. Dit zet zich verder door en na een maand blijft zijn kop steeds vaker rechtop staan. Alleen als hij ergens van schrikt, schiet zijn kopje nog naar achter, maar als een andere buizerd in zijn buurt komt, vergeet hij zijn ‘handicap’ en kijkt hij zeer geïnteresseerd naar zijn soortgenoot….. met zijn kop gewoon zoals het hoort.
Bastiaan de Briard
Bastiaan is een mooie briard van ongeveer 9 jaar inmiddels. Toen hij bij mij kwam wonen was hij ongeveer 5 jaar en had hij al meerdere eigenaren gehad. De laatste mensen die afstand van hem deden hadden twee jonge kinderen. Zij waren Bastiaan tegengekomen op een camping in Frankrijk waar hij met een afgebeten stuk touw om zijn nek elke dag kwam bedelen om eten en drinken. Zij hebben hem meegebracht naar Nederland, waar ze een goed baasje voor hem zochten. Dat werd ik. Ik zag hem en was gelijk verkocht. Voor hij zich echt aan mij hechtte en zich overgaf tijdens het aaien was ik een jaar verder. Maar het is de leukste en gezelligste hond die ik me kan bedenken. Bijna een jaar geleden kreeg hij bij regelmaat koorts, ontstekingen, was hij ongelukkig, liet plas lopen enz. enz. Na de derde antibioticakuur (die maar kort hielp voor de klachten weer terug kwamen) ging ik op zoek naar 'alternatieve' hulp. Dat werd Sonja, met haar jassentechniek. Nooit van gehoord zelfs, maar de tip kwam via een kennis met veel verstand van honden en genezing, waar ik veel vertrouwen in heb. (Carolien, dierenpension Animal plus)
Bas en ik zijn het avontuur dus maar aangegaan. Niet goedkoop, vond ik in eerste instantie. Nu, In tweede instantie kan ik alleen maar zeggen dat ik een tevreden, gezonde hond terug heb, die me de maandelijkse gang naar de dierenarts al 4 maanden bespaard heeft. En los van het geld natuurlijk: BAS IS WEER BLIJ. Hij zit lekker in zijn vel, is relaxed, geniet weer van wandelen, spelen en eten. Van de behandeling, op afstand, heb ik niet veel gemerkt. Na de eerste keer kwam zijn koorts niet terug, wel bleef hij druppelen en was hij onrustig. Na de tweede behandeling, een paar weken later, was het druppelen ook over...en dat is tot vandaag niet terug gekomen. Het verslag dat Sonja me stuurde na de beide behandelingen was verrassend herkenbaar. Ze had het écht over míjn hond, hoe hij in de steek was gelaten, honger en dorst had gehad, eenzaam was geweest, met zijn verlatingsangst, wisseling van baasjes...en uiteindelijk een goede plek, waar hij te weinig op durfde te vertrouwen. Ze heeft hem gerustgesteld en hersteld.
Voor mij is die jassentechniek van Sonja goud waard geweest, dus.
Groetjes Erna Janssen en Bastiaan Wijhe
De ervaringen van Oscar en Esther, 2 Friese Stabij’s.
Ik zal me even voorstellen; wij zijn Johannes en Ina Hummel en fokken stabij's en hebben er zelf nu 5.
We hebben een reu die heet Oscar. Hij was erg bang, omdat hij geen goede socialisatie had gehad. Toen we in contact kwamen met Sonja Huisman ging er een wereld voor ons open. Sonja heeft Oscar op afstand behandeld en wat is Oscar daar van opgeknapt. Stapje voor stapje ging hij vooruit. We hebben nu een hele blije hond, hij speelt weer en is bijna nergens meer bang voor,en dat al na 2 week. De jassentechniek is een hele fijne aanpak voor honden maar ook voor mensen. We hebben ook ons teefje Esther laten behandelen door Sonja. Esther was kwaad op haar moeder en ook dit wordt al beter. We gaan de moeder ook nog laten behandelen. Wij zijn heel blij dat we in contact gekomen zijn met Sonja voor de jassentechniek voor de honden. Na van alles te hebben geprobeerd wat niet hielp, hebben we nu iets gevonden wat erg goed helpt voor onze honden Als je een bange, kwade, vervelende, enz. hond hebt doe dan de jassentechniek Je mag contact met ons opnemen op www.hummelstabij.com.
Yara; Haar levensverhaal…
Yara is een witte/blonde boomer. Ze is geboren op 1 augustus 2005.
Maar hoe is ze nu bij ons gekomen? Ik zeg altijd, ik houd niet van honden, ik ben een kattenliefhebster. Maar mijn man heeft een kattenfobie, dus dat er hier ooit een kat in huis komt, is niet voor te stellen.
Op een zondag, 25 september 2005 zei ik ‘zomaar’ uit het niets: “Zullen we een hond nemen?” Ik schrok van mezelf. Wat zei ik nou, ik houd helemaal niet van honden!! Maar man en kinderen waren meteen heel enthousiast en zo kwam het dat dochter Larissa internet opging en algauw op Marktplaats de foto van Yara zag. {wat ik erbij moet zeggen, als kind heb ik altijd gedacht, “als ik ooit een hond ‘moet’, dan wordt het een boomer”}. En daar was dan de foto van een kleine pup die meteen ons aller harten stal! Meteen gebeld en dezelfde avond was ze al in ons midden, dankzij de vorige eigenaar, die meteen van alles meegaf voor de eerste dagen! We noemden haar Boomer, maar toch voelde dit niet goed voor mij, ik zat steeds met de naam Yara in mijn hoofd. De tweede dag dit aangekaart bij het gezin, maar nee, men vond Boomer mooier…aan het eind van de dag zei ik tegen mijn gezin, Sorry, ze heet Yara, ik weet niet hoe ik aan die naam kom, maar ze heet Yara. Sindsdien is het dus Yara J
Een maand of wat later; Yara groeit en doet het goed, behalve luisteren, want dat deed ze niet. Nu wil het ‘toeval’ dat ik naar een psychometrie avond ging en naast een dierentolk kwam te zitten. In de pauze vroeg ik haar of zij me kon vertellen waarom onze puppy weigerde te luisteren? Ze ging zich inleven op Yara en vertelde ons dat we Yara kleineerden! Deze wijze hond voelde zich te groot voor haar toen nog kleine lichaampje, en als haar baasjes ook nog zeiden, “wat ben je een lief hondJE” ,” wat een schatJE”, enz. tja, dan luisterde ze maar niet! Sindsdien praten we anders tegen haar: wat ben je een grote hond, wat een grote meid, enz…en dat werkt!! Ongelooflijk!! Ze veranderde als een blad aan een boom!
Yara ziet er uit, met haar lange haren als een knuffelhond, maar ze bezit zeker een stuk felheid in zich, wat ze héél af en toe toont door haar tanden te laten zien. Maar angst heeft ze ook getoond, en hier begint het verhaal: Eens in het voorjaar van 2008 liet ik Yara uit en zomaar uit het niets dook ze inéén, keek zoekend rond en omhoog en begon als een gek aan de riem te trekken richting huis, zich laag bij de grond houdend…Ze vertoont dit gedrag alleen maar ten tijde van oud/nieuw, als ze in de verte een knal hoort. Een dag later weer 2 maal hetzelfde gedrag en ook eens ’s middags, ze lag achter het huis in het zonnetje en opeens stoof ze naar binnen, ging voor het achterraam staan en bleef omhoog kijken, naar buiten, naar de lucht. Wat was ze steeds bang! Hier kwam toen het moment dat ik aan jou dacht Sonja, ik wilde graag aan je vragen of jij met Yara wilde communiceren en erachter zien te komen waar ze zo bang voor was. Je beloofde me dat te doen samen met een vriendin en kwam er achter dat ze angst had voor rondwarende energieën. Een dag of 2 later heb je haar behandeld d.m.v. de jassentechniek toe te passen en sindsdien is het over! Ik moet er niet aan denken, dat als ik jou niet ‘toevallig’ al eerder had ontmoet, Yara niet meer ‘uit’ had gewild van angst. Ik had waarschijnlijk zelf nooit aan iets paranormaals gedacht, ondanks dat ik zelf medium ben. Ik ben en blijf een nuchter mens, maar deze ervaring heeft me de ogen geopend! Dank je wel Sonja!!
Tineke
Sophie, het verhaal van een Moorse Landschildpad
Toen Joris en Ineke van het Wildlife Hospital op Lesbos vertelden over een gewonde Moorse Landschildpad, begon ik me na het zien van de foto’s af te vragen of ook hier de Jassentechniek zou helpen in het genezingsproces. Er is maar één manier om dat uit te testen en dus behandelde ik haar een aantal dagen na binnenkomst. Joris en Ineke hebben een keurig dagboek bijgehouden over de vorderingen van haar herstel. Het dier van ca. 30 jaar oud was vermoedelijk door een roofvogel gepakt en vanaf grote hoogte laten vallen. Het resultaat was een groot gat in haar schild. Zo vlak voor de winterslaap was het een race tegen de tijd om haar te laten herstellen. Al snel bleek niet alleen haar schild beschadigd, maar waren ook haar achterpoten verlamd. Ze moest kunstmatig wakker gehouden worden, want de winterslaap nam te grote risico’s met zich mee. Eventuele bacteriën zouden vrij spel hebben met haar té lage weerstand. Haar schild werd voorzien van een laag kunsthars en tape. Een aantal dagen na haar behandeling met de Jassentechniek begon ze voorzichtig aan weer te eten. Na een korte terugval verbaasde ze iedereen door ineens weer rond te lopen. Ze lag zowaar weer in het zonnetje te genieten. Anderhalve maand na haar ongeluk was het spannende moment aangebroken om haar schild te gaan bekijken. Deze bleek prachtig geheeld op twee kleine stukjes na. In de loop van de tijd zal dit vanzelf vervangen worden door gezond weefsel. Het herstel verliep zó voorspoedig dat Sophie inmiddels ook in winterslaap is gebracht. Aldus de reactie van Joris heeft de behandeling met de Jassentechniek zeker tot haar snelle herstel bijgedragen!
Tin tin een wedstrijd dressuurpaard,
Het verhaal van de eigenaar:
Tin tin, staat nu ongeveer 18 maanden bij mij op stal. De eigenaar was wanhopig en vroeg mij of ik hem kon trainen, zij had hem een jaar geleden gekocht en haar lukte het niet. Het probleem was dat hij onder het zadel alsmaar met zijn hoofd zwaaide, alsof hij iets van zich af moest schudden. Hij was door verschillende dierenartsen en alternatief werkende diergeneeskundigen onderzocht en behandeld, maar niets had voldoende resultaat opgeleverd. In de stal was er niets aan de hand en ook in de wei ontdekten we niets bijzonders. Ik ontdekte meteen dat Tin tin een enorm goed dressuurpaard zou kunnen worden als hij tenminste kon stoppen met “headshaken” . In de stal was er niets aan de hand en ook in de wei vertoonde hij geen bijzonders. Het moest dus een rijtechnisch probleem zijn. Geen wonder, want hij was al door verschillende ruiters getraind en naar achteraf bleek, niet altijd even vriendelijk. Voorzichtig probeerde ik hem op te pakken en opnieuw vanuit de basis te rijden. Het lukte geleidelijk aan het schudden beperken tot momenten van ontspanning tijdens de oefeningen. Na veel oefenen met daarnaast veel weidegang waarbij hij alle stress eruit kon racen was hij op een gegeven zover dat hij wedstrijden kon rijden. Al vrij snel liep hij de sterren van de hemel en alles ging wonderbaarlijk goed. Hij en ik hadden veel plezier en mochten op menig ereronde aan kop lopen. Toen kwam het moment van de Kür op muziek…...Hij leek weer als van ouds gestressd. Al bij het horen van de muziek in de verte kwam de spanning naar boven en vluchtte soms achterwaarts de ring weer uit. Publiek en tribunes, in combinatie met muziek, het riep een levensbedreigende angst op die uitmondde in pure paniek. Dit was het moment waarop ik Sonja raadpleegde. Tijdens de eerste Kür die hij liep na haar behandeling was er van paniek geen sprake meer, enkel nog wat spanning. Bij de latere küren was hij redelijk bij de les en haalde zelfs goede scores. Ik was erg blij met dit resultaat. Nu tijdens het binnenseizoen loopt de spanning weer op. Zelfs bij de klassieke proef. Sonja heeft hem opnieuw behandeld met een wel heel bijzonder resultaat. Hij loopt inmiddels per proef, ook binnen zelfs 2 winstpunten met achten en negens voor de draf. Ik ben Sonja erg dankbaar voor wat ze met Tin tin heeft weten te bereiken.
Regine
Guapa 1993—2009
Bij een stukje stervensbegeleiding denk je niet zo snel aan dieren. Bij ons mensen is het een normaal begrip geworden, maar dieren? Zouden die dat nodig hebben…? Onze ervaring inmiddels… ‘nou en of!’. Uit de vele behandelingen en gesprekken, die zowel Carolien als ik, inmiddels gevoerd hebben, blijkt een grote behoefte te bestaan onder onze huisdieren om zelf inbreng te mogen hebben in hun laatste levensfase. Het is een emotioneel, zwaar maar prachtig gebeuren en ik ervaar het als zeer waardevol dat ik dit mag doen. Bij sommige dieren is een gesprek alleen al genoeg. Het mogen kiezen hoe ze mogen overgaan of mogen vertellen hoe ze zich eronder voelen, blijkt al een hele opluchting. Zelf heb ik ervaren dat als de dieren vóór hun overlijden nog behandeld worden met de Jassentechniek, het sterven niet alleen makkelijker gaat, maar dat ze ook als het ware ‘van binnen geheel schoon’ en zonder ballast mogen gaan.
Het begeleiden van een stervend dier is een zeer speciaal gebeuren. Vooral als het gaat om de hond van een goede vriendin.
Guapa was jaren geleden ooit als zwervertje broodmager in het asiel beland en werd opgenomen in het gezin van Carolien. Ze was toen nog een jonge hond. Het was duidelijk van het begin af aan dat ze geen fijn verleden had gehad. Ondanks dat ontpopte ze zich als zeer trouwe vriendin, altijd bescheiden op de achtergrond aanwezig. Ze stelde zich geheel in dienst van het gezin en haar roedel en nam dit altijd heel serieus, zonder zelf al te veel eisen te stellen. Bij iedere nieuwe opvanghond nam ze onmiddellijk de taak op zich in de begeleiding van de nieuwkomer. Ze straalde rust uit en met haar charismatische voorkomen bleek ze een baken voor vele dieren. Altijd weer was Guapa in staat ze tot rust te brengen. De jaren verstreken en Guapa werd ouder en ouder. Eind vorig jaar, inmiddels 17 jaar oud, begon ze langzaam aan af te takelen. Ze had wel haar momenten van vreugdevol rondhuppelen, maar het werd duidelijk dat het eind in zicht kwam. Ik had al eerdere gesprekken met haar gehad, maar nu was het tijd voor de behandeling met Jassentechniek. Nadat ik contact met haar had gelegd, bleek ik niet alleen met Guapa te praten maar ook met de (daarvoor overleden) Kieran, haar grote vriendin. Ze stond naast haar als steun en toeverlaat. We hebben al vaker meegemaakt, dat als een dier op het punt staat om te overlijden, dat er een bekende staat te ‘wachten’ om het dier te begeleiden. Tijdens de behandeling voelde ik al haar emoties, die via mij naar buiten kwamen. Ze liet me beelden zien uit haar verleden en haar verdriet leek eindeloos. Het kwam van ver, maar eindelijk lukte het me om haar alles volledig te laten doorvoelen en ook los te laten. Het werd lichter en lichter om haar heen, terwijl ze écht al haar verdriet de vrije loop liet. Alles kwam nu los en ik voelde haar hele lijfje schokken, terwijl de ellende zich een weg naar buiten baande. Een zeer emotioneel moment. Het weghalen van alle ballast uit haar verleden, was een duidelijke opluchting. Inmiddels was haar hele aura helder en geheeld. Ze voelde zich een heel stuk prettiger. Haar uitdrukking veranderde maar ze was wel vastbesloten… ze wilde met Kieran mee. Haar tijd zat erop…. Carolien besloot dit even op zich in te laten werken, tenslotte is tijd een relatief begrip en Guapa had al verteld dat ze dit begreep. Een aantal dagen later kreeg Guapa een ernstige epileptische aanval; ook haar lijfje begon het nu op te geven. Carolien vroeg me opnieuw te praten met Guapa. Tijdens dit gesprek deed Kieran alleen nog het woord; Guapa was hier niet echt meer toe in staat. Ze vroeg met klem om Guapa los te laten en te laten gaan. Het was goed zo… Guapa lag op dat moment voor me, terwijl ik haar ziel met nog maar slechts één draadje vast zag zitten aan haar lijfje. Het was duidelijk dat er nu een beslissing moest vallen. Het was mijn moment nu om afscheid van haar te nemen, haar te vertellen dat ze eindelijk mocht gaan. Ze is heel rustig ingeslapen. Ik had nog even een heel vluchtig contact met haar, waarin ze liet zien dat ze, samen met Kieran, over een prachtige vlakte racede. Zij aan zij….
Ervaringen van twee Spanjaardjes
Sonja vroeg me iets te vertellen over de behandelingen die mijn hondjes Zazou en Phuc van haar hebben gehad met de "Jassentechniek". Dat wil ik heel graag doen.
Ik heb zes hondjes waarvan vier Spanjooltjes. De laatste twee hadden veel onrust in hun lijfjes toen ze naar Nederland kwamen. Dat is ook niet zo verwonderlijk als je wiegje in Spanje heeft gestaan. Een van de twee had daarbij ook wat problemen met zindelijk worden.
Na me heel zorgvuldig georiënteerd te hebben, kwam ik via via terecht op de site van Sonja en las haar uitleg over het ontdoen van "jassen" bij dier en mens. Aangezien ik zelf heel erg "down to earth" ben, had ik dus de nodige scepsis. Tóch sprak het verhaal en de uitleg van Sonja per mail me aan en ik besloot het er op te wagen.
Beide hondjes hebben de Jassentherapie gehad en zijn aanzienlijk rustiger geworden. Ze lijken veel beter in hun "jas" te zitten.... De kleinste van de twee heeft wat Bachbloesems als extra ondersteuning en is veel relaxter én op de goede weg naar zindelijkheid. Al met al een geweldige ervaring en zeker aan te raden in voorkomende gevallen.
Met vriendelijke groet, Juul
Zo maar wat korte ervaringen
Onze kat doet het overigens nu heel aardig. Ze eet weer uit zichzelf met enige regelmaat en vertoont steeds vaker bekend gedrag. Is dus weer aardig zichzelf.
Ik herken veel in je verslag en kan andere dingen goed plaatsen. Ik vond dat hij na je behandeling en de dag erop veel sliep. Hij was wel vrolijk en speels. Erg leuk. Helderder ook, vond ik.
Het ging heel erg slecht met onze kater Bart. Op aanraden van iemand heb ik contact gezocht met Sonja. Zij beloofde met Bart de 'jassentechniek' te doen, maar ik wist niet wanneer dat zou zijn. Op een gegeven moment kwam Bartje, die er heel erg slecht aan toe was, heel zelfbewust en krachtig de kamer binnen lopen, terwijl hij voorheen heel futloos en erg afgezwakt rond liep. Achteraf bleek Sonja op dat moment klaar te zijn met haar behandeling, die zij op afstand verrichtte. Fenomenaal! Wat een verschil! Dit heeft onze Bart geweldig geholpen. Hij is er weer helemaal bovenop gekomen. Ook de liefdevolle wijze, waarop Sonja met Bart en met ons omging heeft mij goed gedaan.
Ik had een probleem met mijn honden en kwam in contact met Nieuwe Dieren, waar ik goed ben behandeld. Ook hadden zij de tijd om je problemen aan te horen. Na het uittrekken van de jassen van mijn honden ging het een stuk beter met hun. Ook toen Ed bij mij thuis was voor een van de honden, ging dit later ook prima. Nu neem ik, als ik iets niet vertrouw, contact op met Nieuwe Dieren. Ik had daar een goed gevoel bij.
Sonja heeft 2 van mijn getraumatiseerde paarden behandeld met jassentechniek. Een fascinerende ervaring die direct al een heel bijzonder positieve uitwerking had. |
|
ErvaRingen Jassentechniek |









|
Oscar & Esther |




